allabouteuropeanunion
Την 1η Ιουλίου 1990 άρχισε το Πρώτο Στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ). Κύριο χαρακτηριστικό του ήταν η κατάργηση όλων των εσωτερικών φραγμών στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, ατόμων, υπηρεσιών και κεφαλαίων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).
Το Δεύτερο Στάδιο άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1994 με την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (ΕΝΙ), προδρόμου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Το Δεύτερο Στάδιο αποσκοπούσε στην τεχνική προετοιμασία για τη δημιουργία του ενιαίου νομίσματος, την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας και την ενίσχυση της σύγκλισης των οικονομικών και νομισματικών πολιτικών των κρατών μελών της ΕΕ. Η ΕΚΤ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1998 και είχε στη διάθεσή της έξι μήνες για να θέσει σε εφαρμογή το προπαρασκευαστικό έργο του ΕΝΙ.
Την 1η Ιανουαρίου 1999 άρχισε το Τρίτο Στάδιο, δηλαδή το τελευταίο στάδιο της ΟΝΕ, με τον αμετάκλητο καθορισμό των συντελεστών μετατροπής των νομισμάτων των 11 κρατών μελών που θα συμμετείχαν αρχικά σε αυτό και με την εισαγωγή του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος. Επίσης, από την ημερομηνία αυτή το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ ανέλαβε την αρμοδιότητα άσκησης της ενιαίας νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ. Προηγουμένως, το Μάιο του 1998, το Συμβούλιο της ΕΕ, συνερχόμενο σε επίπεδο αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων, είχε επιβεβαιώσει ότι 11 από τα 15 κράτη μέλη της ΕΕ την εποχή εκείνη – το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Αυστρία, η Πορτογαλία και η Φινλανδία – πληρούσαν τα κριτήρια για την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος. Την 1η Ιανουαρίου 2001 εισήλθε στη ζώνη του ευρώ και η Ελλάδα.
Η πρώτη μετάβαση στο ευρώ σε φυσική μορφή ολοκληρώθηκε την 1η Ιανουαρίου 2002 με την εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2007 η Σλοβενία έγινε το δέκατο τρίτο μέλος της ζώνης του ευρώ. Ακολούθησαν η Κύπρος και η Μάλτα την 1η Ιανουαρίου 2008, η Σλοβακία την 1η Ιανουαρίου 2009 και η Εσθονία την 1η Ιανουαρίου 2011.
Τα κράτη μέλη της νομισματικής ένωσης δεν είναι όλα όσα στην Ευρωπαική ένωση. Τα κράτη-μέλη είναι τα παρακάτω:
| Αυστρία | 1 Ιανουαρίου1999 | 8.316.487 | ||
| Βέλγιο | 1 Ιανουαρίου1999 | 10.666.866 | ||
| Κύπρος | 1 Ιανουαρίου2008 | 766.400 | ||
| Εσθονία | 1 Ιανουαρίου2011 | 1.340.274 | ||
| Φινλανδία | 1 Ιανουαρίου1999 | 5.289.128 | ||
| Γαλλία | 1 Ιανουαρίου1999 | 63.392.140 | ||
| Γερμανία | 1 Ιανουαρίου1999 | 82.314.906 | ||
| Ελλάδα | 1 Ιανουαρίου2001[2] | 11.125.179 | ||
| Ιρλανδία | 1 Ιανουαρίου1999 | 4.239.848 | ||
| Ιταλία | 1 Ιανουαρίου1999 | 59.131.287 | ||
| Λεττονία | 1 Ιανουαρίου2014 | 2.070.371 | ||
| Λουξεμβούργο | 1 Ιανουαρίου1999 | 476.200 | ||
| Μάλτα | 1 Ιανουαρίου2008 | 404.962 | ||
| Ολλανδία | 1 Ιανουαρίου1999 | 16.471.968 | ||
| Πορτογαλία | 1 Ιανουαρίου1999 | 10.599.095 | ||
| Σλοβακία | 1 Ιανουαρίου2009 | 5.379.455 | ||
| Σλοβενία | 1 Ιανουαρίου2007 | 2.013.597 | ||
| Ισπανία | 1 Ιανουαρίου1999 | 45.116.894 |
Το πινακάκι είναι απο την ιστοσελίδα WIKIPEDIA.
Η ΕΚΤ, η οποία ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 1998, έχει την έδρα της στη Φρανκφούρτη. Διευθύνεται από δύο όργανα λήψης αποφάσεων ανεξάρτητα από τα όργανα της Ένωσης και τις εθνικές αρχές (και ειδικότερα το συμβούλιο της ΕΚΤ και την εκτελεστική επιτροπή) καθώς και –για ορισμένα καθήκοντα- από το γενικό συμβούλιο της ΕΚΤ . Η Συνθήκη της Λισαβόνας καθιέρωσε την ΕΚΤ ως θεσμικό όργανο της ΕΕ προηγουμένως, και σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ, η ΕΚΤ δεν είχε θεσμικό καθεστώς, παρόλο που είχε νομική προσωπικότητα.
Το ΕΣΚΤ αποτελείται από την ΕΚΤ και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες όλων των κρατών μελών της ΕΕ . Διευθύνεται από τα ίδια όργανα λήψης αποφάσεων με αυτά της ΕΤΚ. Το Ευρωσύστημα αποτελείται μόνο από την ΕΚΤ και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών της ευρωζώνης.
Αποτελείται από έως έξι μέλη, ένα τρίτο από τα οποία διορίζεται από τα κράτη μέλη, ένα τρίτο από την Επιτροπή και ένα τρίτο από την ΕΚΤ, και έχει τα ίδια καθήκοντα με εκείνα της Νομισματικής Επιτροπής, την οποία διαδέχθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, με μια σημαντική διαφορά: η ενημέρωση της Επιτροπής και του Συμβουλίου για τις εξελίξεις στην νομισματική κατάσταση είναι πλέον αρμοδιότητα της ΕΚΤ.
Το Ecofin, στο οποίο ανήκουν οι υπουργοί Οικονομικών των κρατών μελών της ΕΕ, είναι το όργανο λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μετά από ακρόαση της ΕΚΤ λαμβάνει αποφάσεις για τη συναλλαγματική πολιτική απέναντι στα μη κοινοτικά νομίσματα σύμφωνα με τον στόχο της σταθερότητας των τιμών.
Η ομάδα των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών της ευρωζώνης που ονομαζόταν προηγουμένως ομάδα «Euro-11» μετονομάστηκε το 1997 σε «Ευρωομάδα». Αυτό το άτυπο συμβουλευτικό όργανο συνέρχεται τακτικά για να ασχοληθεί με όλα τα θέματα που αφορούν την ομαλή λειτουργία της ευρωζώνης και της ΟΝΕ. Στις συναντήσεις αυτές συμμετέχουν εκπρόσωποι της Επιτροπής και, όπου ενδείκνυται, της ΕΚΤ. Στην άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων στις 10 Σεπτεμβρίου 2004 στο Scheveningen, εξελέγη πρόεδρος της Ευρωομάδας ο πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου Jean-Claude Juncker. Ήταν έτσι ο πρώτος εκλεγμένος μόνιμος πρόεδρος της Ευρωομάδας με θητεία από την 1η Ιανουαρίου 2005. Ο ρόλος της Ευρωομάδας ενισχύθηκε από τη Συνθήκη της Λισαβόνας με τον σκοπό να υπάρχει μεγαλύτερη εναρμόνιση στην ευρωζώνη. Επίσης αναφέρεται για πρώτη φορά στην εν λόγω Συνθήκη ο όρος «Ευρωομάδα». Στα τυπικά νέα στοιχεία συγκαταλέγεται η εκλογή προέδρου της Ευρωομάδας για δυόμισι χρόνια με πλειοψηφία των κρατών μελών που εκπροσωπούνται στην Ευρωομάδα.
© 2014 Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα